شکستگی استخوان چه انواعی دارد؟ شکستگی استخوان از جمله مهمترین آسیب های بدن است که معمولا به دنبال ضربه وارده به آن ایجاد میشود. شکستگیها معمولاً با محل دقیق ایجاد آنها، چگونگی تراز شدن و آرایش استخوانها، پیچیدگیهای مرتبط با عملکرد خون و عصب و سالم بودن یا صدمه دیدن پوست محل آسیب، توصیف میشوند. در این مقاله انواع شکستگی های استخوان را مورد بررسی قرار دادیم، پس با ما همراه باشید.
اهمیت تقسیم بندی شکستگی های استخوان
اهمیت طبقه بندی شکستگی های استخوانی در توانایی تشخیص و درمان دقیق این آسیب ها نهفته است. هنگامی که یک استخوان شکسته میشود، درک نوع و شدت شکستگی برای تعیین مناسب ترین اقدام بسیار مهم است. بطور مثال شکستگی های عرضی بر اثر نیروهایی ایجاد میشوند که یک استخوان را خم میکنند در حالیکه شکستگی های مارپیچی بر اثر وارد شدن نیروهای چرخشی ایجاد میشوند. گاهی اوقات شکل شکستگی به پزشک معالج کمک میکند تا بتواند بهترین روش برای جااندازی را انتخاب کند. همچنین شکل شکستگی به پزشک میگوید که آیا این شکستگی بعد از جا افتادن پایدار میماند یا تمایل دارد تا دوباره جابجا شود. به همین منظور شناخت انواع شکستگی استخوان از اهمیت بالایی برخوردار است.

انواع شکستگی استخوان
انواع مختلفی از شکستگی استخوان وجود دارد که هر کدام ویژگی ها و گزینه های درمانی خاص خود را دارند. درک انواع مختلف شکستگی استخوان برای تشخیص صحیح و درمان شکستگی استخوان مهم است. انواع شکستگی استخوان عبارتند از:
شکستگی بسته
یکی از انواع شکستگی استخوان، شکستگی بسته میباشد که همچنین به عنوان یک شکستگی ساده نیز شناخته میشود. شکستگی بسته زمانی رخ میدهد که استخوان میشکند اما به پوست نفوذ نمیکند. بافت های نرم اطراف دست نخورده می مانند و هیچ زخم خارجی وجود ندارد. این نوع شکستگی معمولاً در اثر ضربه مستقیم یا اعمال نیروی ناگهانی به استخوان ایجاد میشود. شکستگیهای بسته معمولاً شدت کمتری نسبت به شکستگیهای باز دارند و خطر عفونت کمتری دارند.
شکستگی باز
شکستگی باز که به آن شکستگی مرکب نیز میگویند، زمانی رخ میدهد که استخوان شکسته به پوست نفوذ کرده و منجر به زخم باز شود. این نوع شکستگی شدیدتر است و به دلیل قرار گرفتن استخوان در معرض آلاینده های خارجی، خطر عفونت بیشتری را به همراه دارد. شکستگی های باز اغلب ناشی از ضربه های شدید مانند تصادفات رانندگی یا سقوط از ارتفاع هستند. مراقبت فوری پزشکی برای جلوگیری از عوارض و بهبودی بسیار مهم است.
شکستگی عرضی
یک شکستگی عرضی با شکستگی افقی در سراسر شفت استخوان مشخص میشود. این نوع شکستگی اغلب در اثر ضربه مستقیم یا نیرویی که در زاویه قائم به استخوان وارد میشود، ایجاد میشود. شکستگی های عرضی پایدار هستند و معمولاً نیازی به مداخله جراحی ندارند مگر اینکه جابجایی قابل توجهی یا آسیب های مرتبط وجود داشته باشد.
شکستگی مورب
شکستگی مورب زمانی اتفاق میافتد که استخوان در یک زاویه شکسته شود و یک خط مورب در سراسر استخوان ایجاد شود. این نوع شکستگی معمولاً در استخوان های بلند مانند استخوان ران یا درشت نی دیده میشود و اغلب در نتیجه نیروهای پیچ خورده یا خمشی است. شکستگی های مورب ممکن است ناپایدار باشند و برای اطمینان از هم ترازی مناسب در طول بهبودی، نیاز به تثبیت جراحی دارند.
شکستگی خرد شده
در یک شکستگی خرد شده، استخوان به قطعات متعدد متلاشی میشود و در نتیجه سه یا چند قطعه مجزا ایجاد میشود. این نوع شکستگی اغلب در اثر ضربه های پرانرژی مانند تصادف اتومبیل یا سقوط از ارتفاع قابل توجه ایجاد میشود. شکستگی های خرد شده پیچیده هستند و ممکن است نیاز به مداخله جراحی برای بازسازی استخوان و بازیابی عملکرد آن داشته باشند.
شکستگی گرین استیک
معمولاً در کودکان، شکستگی گرین استیک زمانی اتفاق میافتد که استخوان خم میشود و تا حدی میشکند. این نوع شکستگی به دلیل انعطاف پذیری استخوان های نابالغ است و اغلب در استخوان های بلند ساعد دیده میشود.
شکستگی تنشی استخوان
برخلاف شکستگیهای حاد، شکستگیهای تنشی در طول زمان به دلیل فشار مکرر روی استخوان ایجاد میشوند. ورزشکاران و افرادی که در فعالیتهای پرتأثیر شرکت میکنند در معرض خطر بیشتری از شکستگیهای تنشی هستند که معمولاً استخوانهای تحملکننده وزن اندام تحتانی را تحت تأثیر قرار میدهند. استراحت و اصلاح فعالیت برای مدیریت شکستگی های تنشی ضروری است تا امکان ترمیم استخوان و جلوگیری از پیشرفت به شکستگی کامل فراهم شود.
شکستگی پاتولوژیک
شکستگی پاتولوژیک در استخوانی رخ میدهد که در اثر یک بیماری یا شرایط زمینه ای مانند پوکی استخوان، تومورهای استخوانی یا عفونت ضعیف شده است. این شکستگی ها ممکن است با کمترین ضربه یا حتی در حین فعالیت های عادی رخ دهند.

كدام استخوانها بیشتر دچار شکستگی میشوند؟
شکستگی استخوان، یک اتفاق رایج است و ممکن است برای هر استخوانی در بدن اتفاق بیفتد. با این حال، استخوانهای خاصی وجود دارند که به دلایل مختلفی مانند محل، ساختار و حساسیت به آسیب، بیشتر دچار شکستگی میشوند. در ادامه، شایع ترین استخوان هایی که مستعد شکستگی هستند را بررسی میکنیم.
استخوان ترقوه
استخوان ترقوه یکی از شایع ترین استخوان هایی است که اغلب به دلیل افتادن روی بازوی کشیده یا ضربه مستقیم به شانه است. شکستگی استخوان ترقوه به ویژه در ورزش هایی مانند دوچرخه سواری، فوتبال و اسکی شایع است.
مچ دست (رادیوس و اولنا)
شکستگی مچ دست، به ویژه رادیوس دیستال (انتهای استخوان ساعد نزدیک مچ)، بسیار شایع است، به ویژه در افراد مسن مبتلا به پوکی استخوان. این شکستگی ها میتوانند از افتادن روی دست دراز شده یا ضربه مستقیم به مچ دست رخ دهند.
مچ پا (درشت نی و نازک نی)
شکستگی مچ پا اغلب در افرادی دیده میشود که در ورزش های پرتحرک یا فعالیت هایی که شامل تغییر جهت سریع هستند، مانند بسکتبال و فوتبال، شرکت میکنند. شکستگیهای مچ پا اغلب در نتیجه پیچاندن یا چرخاندن مچ پا فراتر از دامنه حرکت طبیعی آن ایجاد میشود.
لگن
شکستگی لگن بیشتر در افراد مسن، به ویژه در افراد مبتلا به پوکی استخوان دیده میشود. این شکستگی ها اغلب در اثر زمین خوردن اتفاق میافتد و میتواند پیامدهای جدی برای تحرک و استقلال داشته باشد.

انگشتان دست و پا (فالانژ)
شکستگی انگشتان دست و پا بسیار شایع است و میتواند در اثر فعالیت های مختلف مانند ورزش، تصادف یا به سادگی گرفتن انگشت در بسته شدن در رخ دهد. این شکستگیها زمانی که در پنجمین استخوان متاکارپ دست رخ میدهند اغلب بهعنوان «شکستگیهای بوکسر» شناخته میشوند.
ساعد (رادیوس و اولنا)
شکستگی استخوان های ساعد اغلب هم در کودکان و هم در بزرگسالان دیده میشود که اغلب ناشی از افتادن روی دست دراز شده یا ضربه مستقیم به ساعد است.
دنده
شکستگی دنده ها یک اتفاق رایج است که اغلب در اثر ضربه هایی مانند تصادفات وسایل نقلیه موتوری یا سقوط ایجاد میشود. شکستگی دنده میتواند به خصوص دردناک باشد و ممکن است منجر به عوارضی مانند آسیب ریه شود.
شانه
شکستگی استخوان بازو یا استخوان شانه میتواند از افتادن روی بازوی کشیده یا ضربه مستقیم به شانه رخ دهد. این شکستگی ها در افراد در هر سنی شایع است.