درمان شکستگی مفصل و استخوان شامل چه روش هایی است؟ هر انسانی بیش از 200 استخوان و مفصل در بدن دارد که ساختار اسکلتی بدن را تشکیل میدهند و از بافتهای نرم حمایت میکنند. استخوانهای قوی و سالم میتوانند وزن و نیروی زیادی را بدون اینکه دچار شکستگی شوند تحمل کنند اما در مواردی مانند تصادف و یا سقوط از ارتفاع که شدت ضربه زیاد است ممکن است شکستگی در مفاصل و یا استخوانهای ایجاد شود. در ادامهی این مقاله روشهای درمان شکستگیهای مفاصل و استخوانها را بیان میکنیم.
درمان شکستگی استخوان
درمان شکستگی استخوان به روشهای مختلفی انجام میشود. انتخاب روش مناسب با توجه به موارد زیر تعیین میشود:
نوع شکستگی
شکستگی ممکن است به صورت باز و یا بسته باشد. در شکستگی بسته استخوان از پوست خارج نمیشود اما در شکستگی باز، استخوان شکسته شده از محل اصلی خود خارج میشود و موجب ایجاد زخمهایی روی پوست میشوند. شکستگیهای باز جدیتر هستند و ممکن است موجب ایجاد عفونت و یا زخم شوند.
جابه جایی استخوان و یا مفصل
استخوان و مفصل پس از شکسته شدن ممکن است از محل اصلی خود جا به جا شوند و یا اینکه در همان محل شکستگی باقی بماند. شکستگیهایی که با جا به جایی همراه هستند معمولاُ شدیدتر هستند.
نحوهی شکستن
شکستگی استخوان ممکن است به صورت عرضی، مورب، مارپیچ، خرد شده و یا ترک یک طرفه باشد.
روش های درمان شکستگی استخوان
با توجه به مواردی که نام بردیم روشهای درمان شکستگی استخوان و مفاصل شامل موارد زیر میباشد که میتوانید برای درمان موثر و پیشگیری از عوارض جبران ناپذیر به بهترین جراح ارتوپد تهران مراجعه کنید. روشهای درمان شکستگی استخوان و مفاصل عبارتند از:
درمانهای اولیه
در مرحلهی اول که بیمار به اورژانس مراجعه مینماید، داروهای مسکن تجویز میشود تا شدت درد کاهش بیابد، همچنین یک آتل موقت برای محافظت از ناحیهی شکسته شده قرار داده میشود. آتل باعث میشود که استخوان و مفصل شکسته شده حرکت نکنند تا آسیب بیشتری ایجاد نشود. در صورتی که شکستگی باز وجود و زخم با خونریزی وجود دارد درمانهای اولیه برای توقف خونریزی و جلوگیری از عفونت انجام میشود. سپس برای تشخیص دقیق محل شکستگی، میزان شکستگی و آسیبهایی که به بافتهای اطراف شده است باید تصاویر رادیولوژی، سیتی اسکن و در برخی موارد ام آر آی تهیه شود.
احیا
در مواردی که استخوان و یا مفصل از محل اصلی خود خارج شده باشد، در اولین مرحلهی درمان باید به موقعیت اصلی خود بازگردانده شوند. پزشک با انجام مانورهایی روی استخوان و مفصل شکسته شده آنها را به موقعیت صحیح خود باز میگرداند. در هنگام انجام این مرحله ممکن است بیحسیهای موضعی و یا آرام بخش دریافت نمایید.
بیحرکت ساختن
بعد از اینکه استخوان در محل اصلی خود قرار گرفت باید برای مدت چند هفته و یا چند ماه بدون حرکت بماند تا بهبود یابد. برای بیحرکت ساختن یکی از روشهای زیر استفاده میشود:
آتل
آتل در موارد شکستگیهای جزئی میتواند مفید باشد، همچنین در برخی موارد تا زمانی که تورم کاهش یابد پیشنهاد میشود از آتل استفاده شود.
گچ
گچ یک پوشش محافظ از جنس سخت و سفت است که از فایبرگلاس و یا کلسیم سولفات تهیه میشود و برای بیحرکت نگه داشت عضو آسیب دیده برای چند هفته محافظ مناسبی است.
بریس
بریس شبیه آتل است و بیمار میتواند حرکت محدودی را در عضو آسیب دیده داشته باشد.
بند
بند، محافظی است که روی شانه بسته میشود و میتواند حرکت استخوان شکسته شده را محدود کند.
جراحی
در صورتی که شکستگی باز باشد، استخوان به چند قسمت تقسیم شده باشد، استخوان شکسته شده به بافتهای اطراف آسیب وارد کرده باشد و یا شدت شکستگی به گونهای باشد که با روشهای نام برده شده قابل درمان نیست از روش جراحی استفاده میشود. جراحی معمولاُ با روش بیهوشی عمومی و یا بیحسی موضعی و آرامبخش انجام میشود. پس از بیهوشی استخوانها در موقعیت اصلی خود قرار میگیرند. ممکن است برای ثابت نگه داشتن استخوانها از صفحات فلزی، میله، پیچ، سیم و یا پین استفاده شود. این ابزار ممکن است پس از بهبود استخوانها در طی یک جراحی دیگر خارج شوند و یا اینکه برای همیشه در استخوان باقی بمانند. در مواردی که شکستگی مفصل شدید باشد ممکن است تعویض مفصل شکسته شده مانند تعویض مفصل زانو پیشنهاد شود. در صورتی که استخوان شکسته شده به اعصاب و یا عروق اطراف بافت صدمه وارد کرده باشد، درمانهای لازم برای ترمیم آنها انجام میشود.
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی به عنوان بخشی از روند درمان شکستگی است. در طی جلسات فیزیوتراپی شما آموزش میبینید که چگونه زمانی که گچ و بریس دارید بتوانید حرکات ساده را انجام دهید تا قادر باشید فعالیتهای روزمره را به تنهایی انجام دهید. در طی فیزیوتراپی تمریناتی برای کاهش سفتی، افزایش قدرت عضلانی و افزایش دامنهی حرکتی عضو شکسته شده به شما آموزش داده میشود. در اغلب موارد پس از باز کردن گچ و یا خارج ساختن پروتزها لازم است برای چند ماه در جلسات فیزیوتراپی شرکت کنید تا عضو آسیب دیده به تدریج بتواند عملکرد پیشین خود را بازیابی نماید.