شکستگی استخوان ران چه علائمی دارد؟ استخوان ران طولانیترین و قویترین استخوان بدن بوده که ممکن است به دلایل مختلفی آسیب ببیند. میتوان گفت یکی از آسیبهای جدی و بسیار دردناک بدن، شکستگی استخوان ران است که به شکستگی شفت ران نیز معروف است. به زبان علمی این شکستگی مربوط به شکستگی استخوان فمور است. از آنجایی که شکستگی استخوان ناحیه ران پدیدهای نسبتاً رایج است، در این مقاله قصد داریم اطلاعاتی در این باره بیان کنیم.
شکستگی استخوان ران چیست؟
استخوان ران طولانی ترین و قوی ترین استخوان بدن انسان است و شکستگی در این ناحیه میتواند بسیار دردناک و ناتوان کننده باشد. این نوع آسیب معمولاً در نتیجه تروما با انرژی بالا، مانند تصادف رانندگی، سقوط از ارتفاع، یا آسیب های ورزشی رخ میدهد. هنگامی که شکستگی شفت فمور رخ میدهد، استخوان ممکن است به روش های مختلفی بشکند، از جمله عرضی (مستقیم روی استخوان)، مورب (در یک زاویه)، یا خرد شده (شکسته شده به چند تکه). شدت شکستگی به نیروی ضربه و موقعیت بدن در زمان آسیب بستگی دارد.
انواع مختلف شکستگی استخوان ران
شکستگی های استخوان ران میتواند از نظر شدت و پیچیدگی متفاوت باشد. شناخت انواع مختلف شکستگی استخوان ران برای تشخیص و درمان مناسب مهم است. انواع شکستگی استخوان ران عبارتند از:
شکستگی های پروگزیمال فمور
شکستگی های پروگزیمال فمور در بالای استخوان ران، نزدیک مفصل ران رخ میدهد. این شکستگی ها اغلب در افراد مسن مبتلا به پوکی استخوان دیده میشوند، زیرا استخوان ضعیف شده بیشتر مستعد شکستگی های ناشی از سقوط یا ضربه های جزئی است. شکستگی های پروگزیمال فمور را میتوان به زیرگروه هایی مانند شکستگی سر استخوان ران، شکستگی گردن فمور و شکستگی های بین تروکانتریک طبقه بندی کرد. درمان شکستگی های پروگزیمال فمور ممکن است شامل مداخله جراحی مانند تعویض مفصل ران یا تثبیت داخلی با پیچ یا صفحه باشد.
شکستگی های شفت فمور
شکستگی های شفت فمور در قسمت میانی استخوان ران رخ میدهد و اغلب نتیجه تروما با انرژی بالا، مانند تصادفات وسایل نقلیه موتوری یا سقوط از ارتفاع قابل توجه است. این شکستگی ها میتوانند ساده (بسته) یا مرکب (باز) باشند، بسته به اینکه استخوان از طریق پوست شکسته شده باشد یا خیر. درمان شکستگیهای شفت فمور ممکن است شامل تثبیت جراحی با ناخنها، صفحات یا دستگاههای ثابت خارجی باشد.
شکستگی های دیستال فمور
شکستگی های دیستال استخوان ران در انتهای تحتانی استخوان ران، نزدیک مفصل زانو رخ میدهد. این شکستگیها کمتر از شکستگیهای پروگزیمال یا شفت فمور هستند و اغلب در نتیجه ضربههای پر انرژی یا ضربه مستقیم به زانو هستند. درمان شکستگی های دیستال فمور به دلیل آناتومی پیچیده مفصل زانو میتواند چالش برانگیز باشد. درمان ممکن است شامل تثبیت جراحی با صفحات و پیچ ها یا دستگاه های تثبیت خارجی باشد.
شکستگی های پاتولوژیک استخوان ران
شکستگی های پاتولوژیک استخوان ران در نتیجه بیماری ها یا شرایط استخوانی زمینه ای مانند سرطان، استئومیلیت یا استئوژنز ایمپرفکتا رخ میدهد. این شکستگی ها ممکن است با کمترین ضربه یا حتی خود به خود به دلیل ماهیت ضعیف استخوان رخ دهند. درمان شکستگیهای پاتولوژیک استخوان ران ممکن است علاوه بر تثبیت شکستگی از طریق جراحی، شامل رسیدگی به وضعیت زمینهای نیز باشد.
علائم شکستگی استخوان ران
یکی از شایع ترین نشانه های شکستگی استخوان فمور، درد شدید در ناحیه ران یا کشاله ران است. این درد ممکن است ناگهانی و شدید باشد و با حرکت یا فشار روی پای آسیب دیده تشدید شود. در برخی موارد، درد ممکن است به زانو یا لگن نیز سرایت کند. یکی دیگر از علائم شکستگی استخوان فمور تورم و کبودی اطراف ران یا کشاله ران است. این تورم ممکن است با تغییر شکل قابل مشاهده یا موقعیت غیر طبیعی پا همراه باشد. در برخی موارد، ممکن است در زمان آسیب، یک “قطع” یا “پاپ” قابل شنیدن یا قابل لمس نیز وجود داشته باشد. علاوه بر این، افراد مبتلا به شکستگی استخوان فمور ممکن است در تحمل وزن روی پای آسیبدیده دچار مشکل یا ناتوانی شوند. این موضوع میتواند منجر به ناتوانی در راه رفتن یا ایستادن شود و ممکن است با احساس بی ثباتی یا ضعف در پا همراه باشد. توجه به این نکته ضروری است که برخی از شکستگیهای استخوان فمور ممکن است با آسیبهای دیگری مانند آسیب به عروق خونی یا اعصاب اطراف همراه باشد. علائم چنین آسیبهای همراه ممکن است شامل بیحسی یا گزگز در ساق پا، رنگ پریده یا سرد پوست، یا از دست دادن نبض در اندام آسیبدیده باشد. هر یک از این علائم باید توجه فوری پزشکی را به دنبال داشته باشد. در برخی موارد، شکستگی استخوان ران ممکن است با زخم باز یا بیرون زدگی قطعات استخوان از طریق پوست همراه باشد. این شکستگی به عنوان یک شکستگی باز یا مرکب شناخته میشود و برای جلوگیری از عفونت و بهبودی مناسب نیاز به مراقبت های پزشکی توسط بهترین جراح ارتوپد فوری دارد.
علت شکستگی استخوان ران
علت شکستگی استخوان ران که به نام شکستگی استخوان ران نیز شناخته میشود را میتوان به عوامل مختلفی نسبت داد. علل شکستگی استخوان ران عبارتند از:
- یکی از شایعترین علل شکستگی استخوان ران، ضربههای شدید مانند تصادف با وسیله نقلیه موتوری، سقوط از ارتفاع قابل توجه یا آسیبهای ورزشی است.
- پوکی استخوان، وضعیتی که با استخوان های ضعیف و شکننده مشخص میشود، میتواند به طور قابل توجهی خطر شکستگی استخوان ران را افزایش دهد. به همین منظور حتما درمان پوکی استخوان را جدی بگیرید.
- برخی شرایط پزشکی مانند سرطان استخوان یا تومورهای متاستاتیک میتوانند ساختار استخوان ران را ضعیف کرده و آن را مستعد شکستگی کنند.
درمان شکستگی استخوان ران
رویکرد درمانی برای شکستگی استخوان ران به عوامل مختلفی از جمله محل و شدت شکستگی، سن بیمار و سلامت کلی بیمار و وجود هرگونه آسیب اضافی بستگی دارد. به طور کلی، هدف از درمان این است که قطعات استخوان شکسته را دوباره تنظیم کند، بهبودی را تسریع بخشد و عملکرد طبیعی را به اندام آسیب دیده بازگرداند.
گزینه های درمان غیر جراحی
در برخی موارد، به ویژه برای شکستگی های کمتر شدید فمور، درمان غیر جراحی ممکن است مناسب باشد. این رویکرد معمولا شامل بی حرکت کردن پای آسیب دیده با گچ یا بریس برای جلوگیری از حرکت و اجازه دادن به استخوان برای التیام است. ممکن است به بیماران آموزش داده شود که برای تسهیل روند بهبودی، از وارد کردن وزن بر روی پای آسیب دیده برای مدت معینی اجتناب کنند.
جراحی
برای شکستگی های پیچیده تر یا جابجا شده فمور، مداخله جراحی ممکن است ضروری باشد. چندین تکنیک جراحی وجود دارد که ممکن است برای درمان شکستگی استخوان ران استفاده شود، از جمله:
نیلینگ داخل مدولاری: این روش شامل قرار دادن یک میله فلزی در مرکز توخالی استخوان ران برای تثبیت شکستگی و بهبود بهبود است. میله اغلب با پیچ در هر دو انتها ثابت میشود تا از تراز مناسب قطعات استخوان اطمینان حاصل شود.
تثبیت صفحه و پیچ: در این روش از صفحات و پیچ های فلزی برای تغییر موقعیت و تثبیت قطعات استخوان شکسته استفاده میشود. این تکنیک امکان تجسم مستقیم محل شکستگی و تراز دقیق استخوان را در حین جراحی فراهم میکند.
تثبیت خارجی: در مواردی که بافت های نرم اطراف به شدت آسیب دیده یا تورم قابل توجهی وجود دارد، ممکن است از فیکساتور خارجی استفاده شود. این دستگاه از پین ها یا پیچ های فلزی تشکیل شده است که در بالا و پایین محل شکستگی داخل استخوان قرار میگیرد و به یک قاب خارجی متصل میشود تا استخوان را در جای خود نگه دارد.